LOPRESOR 100 mg 20 tablet ilaç prospektüsü





İlaç Sınıfı Kalp Damar Sistemi > Beta Bloke Edici Ajanlar > Beta Bloke Edici Ajanlar > Seçici Ajanlar > Metoprolol >
ATC Kodu C07AB02
Etkin Madde Metoprolol Tartarat

Novartis Sağlık,Gıda ve Tarım Ürünleri San. Tic. A.Ş.

Suryapı & Akel İş Merkezi Rüzgarlıbahçe Mah. Şehit Sinan Eroğlu Cad: No 6 Kavacık - Beykoz / İstanbul 34805
Tel(216) 681 20 00
Fax(216) 681 20 77
Barkodu

Geri Ödeme Kodu A04738 SUT : EK-4A [ 04/09/2019 ]
Satış Fiyatı 17.26 TL [ 14 Şubat 2020 ]
Önceki Satış Fiyatı 17.26 TL [ 7 Şubat 2020 ]
Original / Jenerik Yirmi Yıllık
Reçete DurumuNormal Reçeteli bir ilaçdır.
Birim Miktar 100
Birim Cinsi MG
Ambalaj Miktarı 20
Yerli ve Beşeri bir ilaçdır.
Piyasa Durumu Bu ilaç için, geçen 90 işgünü içerisinde bulunamayan konulu bir e-mail gönderilmemiştir.



Harita







Endikasyon Bilgisi :

İlacın etken maddesi  Metoprolol tartarat‘ tır. LOPRESOR 100 mg Film Kaplı Tablet, stres hormonlarının kalpteki etkisini azaltarak kalp atım hızının (nabzın) yavaşlamasını sağlar. LOPRESOR, yüksek tansiyon  (hipertansiyon) tedavisinde ve yüksek tansiyon hastalarında yüksek kan basıncından dolayı ortaya çıkan kalp krizi, inme (felç) ve erken ölüm riskinin azaltılmasında; kalp krizi tedavisinde ve ilerideki kalp krizlerinin önlenmesinde; koroner kalp hastalığında stres veya egzersiz ile ortaya çıkan kalp ve  göğüs ağrısında(anjina), kalp hastalığı olan veya olmayan hastalarda kalp ritim bozukluğu ( özellikle kalbin hızlı çarpması durumu) tedavisinde kullanılmaktadır. Ayrıca migrende koruyucu tedavi olarak da kullanılır.

LOPRESOR 100 mg Film Kaplı Tablet Hakkında Bilinmesi Gereken Hususlar :

  1. İlacın etken maddesine karşı bir alerjiniz varsa bu ilacı kullanmanız önerilmez.
  2. Stres hormonlarının kalpteki etkisini azaltarak kalp atım hızının (nabzın) yavaşlamasını sağlayan bir ilaçtır.
  3. LOPRESOR, size  sadece mevcut durumunuz için reçete edilmiştir, hiçbir zaman başka biriyle paylaşmayınız. Doktorunuz önermedikçe, başka rahatsızlıklarınız için kullanmayınız.
  4. Eğer, kalbiniz ile ilgili herhangi bir sorun  veya kalp atımlarınızda yavaşlama varsa ya da kan basıncınız düşükse, kan dolaşımı probleminiz veya akciğerleriniz ile ilgili problemleriniz varsa; kullanmayınız.
  5. Bazı durumlarda LOPRESOR kullanımı özel dikkat gerektirir. Bundan dolayı herhangi bir sağlık sorununuz  özellikle kesik kesik topallamanın görüldüğü kan dolaşım bozukluğunuz varsa veya ileri derecede böbrek yetmezliğiniz, kendiliğinden gelişen kalp krampından kaynaklanan tipte göğüs ağrısı, metabolik asidoz,  astım hastalığınız veya akciğerleriniz ile ilgili herhangi bir probleminiz varsa; bu ilacı kullanmadan önce doktorunuzu durumunuz hakkında bilgilendiriniz.
  6. Eğer herhangi bir ameliyat veya diş ile ilgili bir operasyon geçirme durumunuz varsa, bu ilacı tam olarak ne kadar kullandığınızı  ameliyattan belli bir süre önce cerrahınıza veya diş hekiminize bildiriniz.
  7. Eğer bu ilacı yüksek tansiyon tedavisi  için kullanıyorsanız, kendinizi iyi hissetseniz bile kullanmaya devam ediniz. Yüksek tansiyon sıklıkla belirti göstermez. Kullanımını doktorunuza danışmadan bırakmayınız ve doz atlaması yapmayınız. İlacın alımını aniden durdurmak durumunuzu kötüleştirebilir.
  8. İlacın kullanımının üzerinizde etkisinin olumlu olup olmadığını anlamak için tansiyonunuzu düzenli olarak kontrol ettiriniz.
  9. Düzenli bir şekilde atlamadan kullanınız. İlacınız tamamen bitmeden doktorunuza tekrar  reçete ettirmelisiniz.
  10. Tedaviniz sırasında alkol kullanmaktan kaçınınız. Alkol ilacın olası yan etkilerini arttırabilir. Uyuklama, baş dönmesi artar ve tansiyonunuzu daha da düşürebilir.
  11. Yan etki olarak halsizlik ve baş dönmesi oluşabilir. Araç veya makine kullanmak gibi dinç ve uyanık olmayı gerektiren aktivitelerde dikkatli olunuz.
  12. Hamilelik döneminde ya da hamile kalmayı planlıyorsanız bu ilacı kullanmayınız. Eğer ilacın kullanımı sırasında hamile kalırsanız derhal doktorunuza durumu bildirmeli ve ilacın kullanımını durdurmalısınız. Anne karnındaki bebeğe zarar verebilir. Gebeliği önlemek için etkili bir doğum kontrol yöntemi kullanınız.  Emzirme döneminde doktorunuza danışmadan kullanmayınız.

LOPRESOR 100 mg Film Kaplı Tablet’in Kullanım Şekli :

  1. Doktorunuz bu ilacı nasıl reçete ettiyse o şekilde kullanmanız gerekmektedir. Tedavi süresince mutlaka doktorunuzun direktiflerine uyunuz. Yanlış kullanım ve talimat dışı uygulamalar hastalığın seyrini olumsuz etkiler, sağlığınıza zarar verir.
  2. İlacınızı bir bardak dolusu su  ile birlikte  alınız. Aç veya tok karnına alınabilir.
  3. Her gün aynı saatte almaya özen gösteriniz.

İlacın Olası Yan Etkileri

  1. Karın ağrısı, nefes almada güçlük, kurdeşen, yüzde, dudaklarda, dilde ve boğazda şişlik gibi bir durumda acilen doktorunuzu bilgilendiriniz.
  2. Kalp atışlarında yavaşlama, çarpıntı, ellerde ve ayaklarda soğukluk, baş ağrısı, baş dönmesi, sersemlik, mide bulantısı, kusma, ishal veya kabızlık, karın ağrısı ve halsizlik  yaygın görülen yan etkilerdir.

İlaç Etken Maddesi: Metoprolol tartarat
İlaç Marka İsmi: LOPRESOR 100 mg Film Kaplı Tablet



LOPRESOR 100 mg Film Kaplı Tablet Kullanma Talimatı


KISA ÜRÜN BİLGİSİ
1. BEŞERİ TIBBİ ÜRÜNÜN ADI
LOPRESOR 100 mg film kaplı tablet
2. KALİTATİF VE KANTİTATİF BİLEŞİM
Etkin madde: Metoprolol tartarat 100 mg
Yardımcı maddeler: Sodyum karboksimetil nişasta 40 mg
Yardımcı maddeler için 6.1’e bakınız.
3. FARMASÖTİK FORM
Film kaplı tablet.
LOPRESOR 100 mg film kaplı tabletler, beyaz, yuvarlak, bir yüzünde “CG” diğer yüzünde “I/P” baskılı iki yüzeyi dışbükey film kaplı tabletlerdir.
4. KLİNİK ÖZELLİKLER
4.1. Terapötik endikasyonlar
 Hipertansiyon : Monoterapi şeklinde veya diğer antihipertansifler örn: diüretik periferik vazodilatör veya bir anjiyotensin dönüştürücü enzim (ACE) inhibitörü ile birlikte kombinasyon halinde.
 Angina pektoris : Uzun süreli profilaksi için. Gerektiğinde akut krizleri yatıştırmak için nitrogliserin kullanılmalıdır.
 Supraventriküler ve ventriküler aritmileri içeren kardiyak taşiaritmi
 Teyid edilmiş veya şüpheli miyokard enfarktüsü, miyokard enfarktüsten sonraki sekonder koruma için
 Hipertiroidizm (yardımcı tedavi olarak)
 Palpitasyonlu fonksiyonel kalp hastalıkları
 Migrenin önlenmesi
4.2. Pozoloji ve uygulama şekli
Pozoloji / Uygulama sıklığı ve süresi:
Dozaj her bir hastanın şartlarına adapte edilmelidir.
Doktor tarafından başka şekilde tavsiye edilmediği takdirde aşağıdaki dozlarda kullanılır:
Hipertansiyon : Günlük oral doz 100-200 mg, sabah tek doz halinde veya ikiye bölünmüş dozlar halinde (sabah ve akşam) alınır. Gerekirse ek olarak bir diğer antihipertansif verilebilir.
Angina pektoris : Günlük oral doz 100-200 mg ikiye bölünmüş dozlar halinde alınır. Gerektiğinde günlük doz
400 mg a kadar yükseltilebilir.
Kardiyak taşiaritmi: Günlük doz 100-150 mg doz 2-3 e bölünerek uygulanır. Gerekirse günlük doz 300 mg a
kadar yükseltilebilir.
Miyokard enfarktüsü : Önerilen doz hastanın hemodinamik durumuna göre azaltılabilir.
Akut safhanın tedavisinden sonra idame tedavisi LOPRESOR Tablet ile yapılır. Günlük doz 200 mg dir, iki eşit doza bölünerek verilir. Tedavi en az 3 ay sürdürülmelidir.
Hipertiroidizm : Günlük oral doz 150-200 mg (400 mg’a kadar yükseltilebilir) 3-4 e bölünmüş dozlar halinde
alınır.
Palpitasyonlu fonksiyonel kalp hastalıkları : Günlük oral doz 100 mg sabah tek doz halinde uygulanır; gerektiğinde doz 200 mg a çıkarılır ve ikiye bölünmüş dozlar halinde kullanılır (sabah ve akşam).
Migrenin önlenmesi : Günlük oral doz 100 mg sabah tek doz halinde uygulanır; gerektiğinde günlük doz 200 mg a
çıkarılır ve ikiye bölünmüş dozlar halinde kullanılır (sabah ve akşam).
Uygulama şekli:
Oral tedavi için, film kaplı tabletler çiğnenmeksizin bir bardak su ile yutulmalıdır.
LOPRESOR her zaman öğünlerle standart bir şekilde alınmalıdır. Eğer hekim hastadan LOPRESOR’u kahvaltıdan önce ya da kahvaltıyla birlikte almasını isterse, bu durumda hasta tedavi boyunca LOPRESOR’u aynı takvimi takip ederek almaya devam etmelidir.
Özel popülasyonlara ilişkin ek bilgiler:
Böbrek yetmezliği: Böbrek yetmezliği olan hastalarda LOPRESOR için doz ayarlaması gerekli değildir.
Karaciğer yetmezliği: Karaciğer yetmezliği olan hastalarda LOPRESOR kan düzeyleri dikkate değer oranda artabilir. Dolayısıyla LOPRESOR dikkatli bir şekilde düşük dozlarda başlatılmalı ve klinik yanıta göre aşamalı doz titrasyonu yapılmalıdır.
Pediyatrik popülasyon: LOPRESOR’un pediatrik hastalarda güvenliği ve etkililiği kanıtlanmamıştır. Pediatrik çalışmalar gerçekleştirilmemiştir.
Geriyatrik popülasyon(>65 yaş): Geriyatrik hastalarda LOPRESOR için doz ayarlaması gerekli değildir fakat artmış advers olay olasılığı nedeniyle dikkatli uygulanmalıdır.
4.3. Kontrendikasyonlar
 Metoprolol ve benzer türevlere veya yardımcı maddelerden herhangi birisine karşı bilinen aşırı duyarlılık, diğer beta-blokörlere aşırı duyarlılık (beta-blokörler arasında çapraz duyarlılık oluşabilir.)
 İkinci veya üçüncü derece atriyoventriküler blok
 Dekompanse kalp yetmezliği
 Klinik olarak anlamlı sinüs bradikardisi (kalp atım hızı dakikada 45 ila 50 ‘den daha az)
 Hasta sinüs sendromu
 Şiddetli periferel arteriyel dolaşım bozuklukları
 Kardiyojenik sok
 Tedavi edilmemiş feokromasitoma (bkz. Bölüm 4.4. Özel kullanım uyarıları ve önlemleri)
 Hipotansiyon
 Şiddetli bronşiyal astımı veya şiddetli bronkospazm öyküsü olan hastalar
 Metabolik asidoz
 Miyokard enfarktüsü geçirmiş, kalp atım hızı dakikada 0.24 saniye, sistolik kan basıncı <100 mm Hg olan hastalarda ve/veya şiddetli kalp yetmezliğinde LOPRESOR kullanımı kontrendikedir.
4.4. Özel kullanım uyarıları ve önlemleri
Advers ilaç reaksiyonları:
Bronkospastik hastalıklar:
Genel olarak bronkospastik hastalıkları olanlara LOPRESOR dahil beta-blokörler verilmemelidir. Ancak, hafif veya orta derecede bronkospastik hastalarda diğer uygun ilaçların tolere edilmediği veya etkisiz oldukları durumlarda, göreceli kardiyoselektif olmasından dolayı LOPRESOR dikkatle verilebilir. beta1 seçiciliği tam olmadığından beta2 agonisti birlikte uygulanmalı ve LOPRESOR’un etkili olan en düşük dozu kullanılmalıdır.
Diyabetik hastalarda:
LOPRESOR, özellikle insülin veya hipoglisemik bileşikleri kullanan diabetes mellituslu hastalarda (bkz. Bölüm 4.5 Diğer tıbbi ürünler ile etkileşimler ve diğer etkileşim şekilleri) dikkatle kullanılmalıdır. Diabetik hastalar, LOPRESOR dahil beta-blokörlerin hipoglisemi ile oluşan taşikardiyi maskelediğine dair uyarılmalıdır; ancak hipogliseminin baş dönmesi ve terleme gibi diğer belirtileri anlamlı olarak baskılanamaz ve terleme artabilir.
Kardiyovasküler sistem:
LOPRESOR dahil beta-blokörler tedavi edilmemiş olan konjestif kalp yetmezliğinde kullanılmamalıdır (bkz. Bölüm 4.3 Kontrendikasyonlar). Öncelikle bu durum stabilize edilmelidir.
Atriyoventriküler iletim üzerine negatif etki göstermesinden dolayı, LOPRESOR dahil betablokörler 1. derece atriyoventriküler blok olan hastalarda dikkatle kullanılmalıdır (bkz. Bölüm 4.3. Kontrendikasyonları).
Eğer hastada bradikardide bir artış meydana gelirse (kalp atımı dakikada 50-55 atımdan az) dozaj kademeli olarak azaltılmalı veya tedavi kademeli olarak kesilmelidir (bkz. Bölüm 4.3. Kontrendikasyonları).
Miyokart infarktüsü: Miyokard infarktüsü olan hastalarda eğer anlamlı hipotansiyon meydana gelirse, LOPRESOR kesilmeli ve hastanın hemodinamik durumu ve miyokard iskemisinin düzeyi dikkatli bir şekilde değerlendirilmelidir. Yoğun hemodinamik takip gerekli olabilir ve uygun tedavi araçları kullanılmalıdır. Eğer hipotansiyon anlamlı bradikardi ya da atriyoventriküler blokla bağlantılıysa tedavi bunların geri döndürülmesine yönelik olmalıdır.
Periferik dolaşım bozukluğu:
Periferik arteriyel dolaşım bozukluğu olan hastalarda (örn. Raynaud hastalığı veya olgusu, intermittan klaudikasyon), beta-blokör tedavisi bu gibi durumları ağırlaştırdığından LOPRESOR dikkatle kullanılmalıdır (bkz. Bölüm 4.3. Kontrendikasyonları).
Feokromositoma:
Feokromositoma olduğu bilinen veya olmasından şüphe edilen hastalarda, LOPRESOR her zaman alfa-blokörle birlikte kombine halde ve alfa-bloker başlatıldıktan sonra verilmelidir (bkz. Bölüm 4.3. Kontrendikasyonları).
Anestezi ve ameliyat: Kronik olarak uygulanan beta-bloker tedavisi önemli bir ameliyattan önce rutin olarak geri çekilmemelidir. Kalbin refleks adrenerjik uyarılara yanıt yeteneğinin bozulması, genel anestezi ve cerrahi prosedürlerin risklerini artırabilir. Eğer LOPRESOR ile tedavi edilen hastada genel anestezi gerekiyorsa, hastanın beta-blokör kullandığı anesteziste bildirilmelidir. Mümkün olduğunca düşük kardiyodepresan etkiye sahip bir anestetik ajan kullanılmalıdır (bkz. Bölüm 4.5 Diğer tıbbi ürünlerle etkileşim ve diğer etkileşim şekilleri). Ameliyattan önce LOPRESOR dahil beta-blokör ile tedavinin kesilmesi gerekliliği düsünülüyorsa, bu kademeli olarak yapılmalı ve genel anesteziden önce 48 saat içinde bu işlem tamamlanmalıdır.
Ani geri çekilme:
LOPRESOR tedavisi özellikle iskemik kalp hastalığı olan hastalarda aniden kesilmemelidir. Mümkün olduğundan Lopresor 10 günlük bir periyotta kademeli olarak kesilmeli, dozlar son 6 günde 25 mg’a azaltılmalıdır. Kesme sırasında hasta yakın gözlen altında tutulmalı vegerektiğinde replasman tedavisi başlatılmalıdır. Angina pektorisin ağırlaşmasını önlemek için, dozaj kademeli olarak 1-3 haftada azaltılmalı ve gerekirse aynı zamanda replasman tedavisine başlanmalıdır.
Anafilaktik reaksiyonlar:
Diğer bileşiklerle artan anafilaktik reaksiyonlar özellikle beta-blokör alan hastalarda şiddetli olabilir ve normal dozlarda adrenaline direnç gösterebilir. Yüksek anaflaksi riski bulunan hastalarda LOPRESOR dahil beta-blokör kullanımından mümkün olduğunca kaçınılmalıdır.
Prinzmetal angina:
Beta-blokörler Prinzmetal anginada (variant tip angina pektoris) angina ataklarının sayısını ve süresini artırabilir. Bu tür hastalarda LOPRESOR gibi nispeten selektif olan beta1- reseptör blokörleri kullanılabilir, ancak son derece dikkatli olunmalıdır.
Tirotoksikoz
Beta-blokörler tirotoksikozun bazı klinik belirtilerini maskelerler. Bu nedenle, tirotoksikozu olan veya oluşmasından şüphe edilen hastalarda LOPRESOR kullanırken tiroid ve kardiyak fonksiyonları yakından izlenmelidir.
Okulomukokutanöz sendromu:
Tam okulomukokutanöz sendromu LOPRESOR kullanımında bildirilmemiştir. Ancak, bu sendromun bir kısmı (tek başına veya arasıra ciltte kızarıklıkla birlikte gözlerin kuruması) meydana gelmiştir. LOPRESOR tedavisine son verildiğinde çoğu zaman bu belirtiler ortadan kalkar. Hastalar potansiyel oküler etkilere karşı dikkatle gözlenmelidir. Eğer bu gibi etkiler oluşursa, LOPRESOR’ün bırakılması düşünülmelidir.
Etkileşimler:
Verapamil (fenilalkilamin) tipi kalsiyum kanal blokeri LOPRESOR alan hastalara intravenöz yoldan verilmemelidir; çünkü bu durumda kardiyak arest riski bulunmaktadır (bkz. Bölüm 4.5 Diğer tıbbi ürünler ile etkileşimler ve diğer etkileşim şekilleri).
Özel popülasyonlar:
Hepatik yetmezliği:
Metoprolol güçlü hepatik ilk geçiş metabolizmasına uğrar ve başlıca karaciğerde metabolize olarak elimine edilir (bkz. Bölüm 5.2 Farmakokinetik özellikler). Bu nedenle, hepatik yetmezliği metoprololün sistemik biyoyararlanımını artırabilir ve total klerensi azaltabilir; plazma konsantrasyonlarında artışa yol açar. Doz ayarlanmasına ihtiyaç duyulabilir.
Geriyatrik hastalar:
Yaşlı hastalar dikkatle tedavi edilmelidir. Kan basıncında veya kalp atım hızında çok belirgin bir azalma, hayati organlara giden kanın yetersiz düzeylere düşmesine neden olabilir.
Bu tıbbi ürün her 0.340 g ında unda 0.040 g sodyum ihtiva eder. Bu durum, kontrollü sodyum diyetinde olan hastalar için gözönünde bulundurulmalıdır.
4.5. Diğer tıbbi ürünler ile etkileşimler ve diğer etkileşim şekilleri
Tavsiye edilmeyen eş zamanlı kullanım sonucunda gözlemlenen etkileşimler:
Dikkate alınan etkileşimler:
Metoprolol üzerinde etkilere neden olan etkileşimler:
Diğer antihipertansif ilaçlar:
LOPRESOR ve diğer antihipertansif ilaçların kan basıncı üzerine aditif etkisi vardır. Aynı zamanda katekolamin tüketen ilaçları, diğer beta-blokörleri (göz damlası şekli de dahil, timolol gibi) veya MAO inhibitörleri alan hastalar gözetim altında tutulmalıdırlar. Ayrıca, geri dönüşümsüz bir MAO inhibitörü ile eşzamanlı uygulamanın bırakılmasını takiben 14
güne kadar teorik olarak olasılıkla anlamlı hipertansiyon meydana gelebilir.
Kalsiyum kanal blokörleri (oral kullanım):
Bir beta-adrenerjik antagonistin bir kalsiyum kanal blokeri ile eşzamanlı uygulanması, negatif kronotropik ve inotropik etkiler nedeniyle miyokard kontraktilitesinde aditif bir azalmaya yol açabilir. LOPRESOR ile birlikte verapamil tipte oral kalsiyum kanal bloköri kullanan hastalar gözetim altında tutulmalıdırlar.
Anti-aritmik ilaçlar:
Beta-blokerler anti-aritmik ajanların negatif inotropik etkisini ve onların atriyal iletim süresi üzerindeki etkisi arttırabilir. Özellikle daha önceden sinüs nodu disfonksiyonu olan hastalarda eşzamanlı amiodaron uygulaması, bradikardi, sinüs aresti ve atriyoventriküler blok dahil olmak üzere aditif elektrofizyolojik etkilere neden olabilir. Kinidin, tokainid, prokainamid, ajmalin amiodaron, flekainid ve dizopiramid gibi anti-aritmik ajanlar, LOPRESOR’un kalp atımı ve atriyoventriküler iletim üzerindeki etkilerini güçlendirebilir.
Nitrogliserin:
Nitrogliserin LOPRESOR’un hipotansif etkisini artırabilir.
Genel anestezikler:
Bazı inhalasyon anestezikleri beta-blokörlerin kardiyodepresan etkilerini artırabilir. (bkz. Bölüm 4.4 Özel kullanım uyarıları ve önlemleri).
CYP2D6 inhibitörleri
Bu enzimin güçlü inhibitörleri metoprololün plazma konsantrasyonunu artırabilir. CYP2D6’nin güçlü inhibisyonu zayıf metabolize edici fenotipine değişimle sonuçlanabilir (bkz. Bölüm 5.2 Farmakokinetik özellikler). Bu nedenle metoprolol ile güçlü CYP2D6 inhibitörleri uygulanırken dikkatli olunmalıdır. Bilinen klinik açıdan önemli güçlü CYP2D6 inhibitörleri fluvoksamin, fluoksetin, paroksetin, sertralin, bupropion, klomipramin, desipramin gibi antidepresanlar, klorpromazin, flufenazin, haloperidol, tiyoridazin gibi antipsikotikler, kinidin ya da propafenon gibi antiaritmikler, ritonavir gibi antiretroviraller, difenhidramin gibi antihistaminikler, hidroksiklorokin ya da kinidin gibi antimalaryaller, terbinafin gibi antifungaller.
Hidralazin
Hidralazinin eşzamanlı uygulanması metoprololün presistemik metabolizmasını inhibe edebilir ve artmış metoprolol konsantrasyonlarına yol açabilir.
Digitalis glikozidleri:
Dijital glikozidleriyle birlikte kullanımı bradikardide artış ve/veya atriyoventriküler iletim süresinde artmaya neden olabilir. Kalp atış hızı ve PR aralığının izlenmesi önerilmektedir.
Sempatomimetikler:
Adrenalin, noradrenalin, izoprenalin, efedrin, fenilefrin, fenilpropanolamin ve ksantin türevleri dahil sempatomimetik ilaçların (antitüssifler ya da burun ve göz damlaları dahil) bir beta-blokörlerle ile eşzamanlı uygulanması terapötik etkilerin karşılıklı inhibisyonu nedeniyle presör yanıtı arttırabilir ve hipertansiyona yol açabilir. Ancak bu, seçici olmayan beta-blokörlere oranla terapötik dozlarda beta1-seçici ilaçlarla daha az meydana gelmektedir.
Non-steroidal antiinflamatuvar ilaçlar:
COX-2 inhibitörleri dahil olmak üzere non steroidal anti-enflamatuar ilaçların bir betablokerle eşzamanlı uygulanması, büyük olasılıkla non steroidal anti-enflamatuar ilaçların neden olduğu renal prostaglandin sentezinin inhibisyonu ve sodyum ve sıvı tutulumunun bir sonucu olarak metoprololün antihipertansif etkisini azaltabilir.
Hepatik enzim indükleyiciler:
Enzim indükleyici ilaçlar metoprololün plazma konsantrasyonlarını etkileyebilir. Örneğin metoprololün plazma konsantrasyonları rifampisin tarafından azaltılır.
Diğer ilaçlar üzerinde etkilere neden olan etkileşimler:
Anti-adrenerjik ajanlar:
Guanetidin, betanidin, reserpin, alfa-metildopa ya da klonidin gibi alfa-adrenerjik blokerlerin antihipertansif etkisi beta-blokerle birlikte artabilir. Beta-adrenerjik blokerler, prazosinin ilk dozunun postüral hipotansif etkisini, büyük olasılıkla refleks taşikardiyi engelleyerek arttırabilir. Buna karşılık beta adrenerjik blokerler, hastalar eşzamanlı klonidin ve betaadrenerjik bloker alırken klonidinin geri çekilmesine verilen hipertansif yanıtı da yükseltebilir. Klonidinle birlikte LOPRESOR kullanan hastalarda, eğer klonidin tedavisine son verilecekse, LOPRESOR kullanımına klonidinin kesilmesinden birkaç gün önce son verilmelidir.
Antidiyabetik ilaçlar, insülin:
Beta-blokerler hipoglisemiye verilen olağan hemodinamik yanıtı etkileyebilir ve kan basıncında şiddetli bradikardi ile bağlantılı bir artış meydana getirebilir. İnsülin kullanan diyabetik hastalarda, beta-blokör tedavisi artan veya uzun süre devam eden hipoglisemi ile ilişkili olabilir. Beta-blokörler sulfonil ürelerin hipoglisemik etkilerini antagonize de
edebilir. Seçici olmayan beta-blokörlere oranla LOPRESOR gibi beta1-seçici ilaçlarla bu etki riski daha düşüktür. Ancak; LOPRESOR kullanan diyabetik hastalar diyabet kontrol altına alınıncaya kadar izlenmelidir (bkz. Bölüm 4.4 Bölüm 4.4 Özel kullanım uyarıları ve önlemleri).
Lidokain (ksilokain):
Metoprolol lidokainin klerensini azaltabilir ve böylece lidokain etkilerinin artmasına neden olabilir.
Lignokain: Metoprolol lignokainin eliminasyonunu azaltabilir.
Prazosin: İlk prazosin dozunu takip eden akut postüral hipotansiyon, LOPRESOR dahil olmak üzere daha önce bir beta-blokör almakta olan hastalarda artabilir.
Ergot alkaloidi: Beta-blokerlerle eşzamanlı uygulama ergot alkaloidlerinin vazokonstriktif etkisini
arttırabilir.
Beta-blokerlerin sempatik ganglion blokerleri , diğer beta blokerler ( göz damlası formunda olanlar dahil) veya MAO inhibitörleri ile birlikte kullanıldıkları durumlarda dikkatli olunmalıdır.
Dipridamol: Genel olarak beta-bloker uygulaması dipridamol enjeksiyonundan sonra dikkatli bir nabız takibi ile birlikte dipridamol testinden önce kesilmelidir.
Alkol: Birlikte alındıklarında metoprolol alkolün farmakokinetik parametrelerini değiştirebilir.
Özel popülasyonlara ilişkin ek bilgiler
Özel popülasyonlara ilişkin herhangi bir klinik etkileşim çalışması yürütülmemiştir.
Pediyatrik popülasyon: Pediyatrik popülasyonda herhangi bir klinik etkileşim çalışması yürütülmemiştir.
4.6. Gebelik ve laktasyon
Genel tavsiye
Gebelik kategorisi: C (İlk trimester)
D (2. ve 3. trimesterler)
Çocuk doğurma potansiyeli bulunan kadınlar/Doğum kontrolü (Kontrasepsiyon)
Gebelik tanısının doğrulanmasını takiben acilen doktor bilgilendirilmelidir.
Gebelik dönemi
Gebe kadınlarda metoprolol kullanımı ile ilgili verilerin miktarı sınırlıdır. Gebeliğin ilk trimesterinde metoprolol ile deneyim sınırlıdır fakat metoprolole bağlı fetal malformasyon bildirilmemiştir. Bununla birlikte, beta-blokörler plasental perfüzyonu azaltabilirler. Metoprolol plasentaya geçer. Sınırlı hayvan verileri üreme toksisitesi açısından doğrudan ya da dolaylı zararlı etkilere işaret etmemektedir (bkz. Bölüm 5.3 Klinik öncesi güvenlilik verileri). Fötusun/annenin maruz kaldığı risk bilinmemektedir. LOPRESOR yalnızca belirgin şekilde gerekli olduğunda gebe kadınlara verilmelidir.Gebelik sırasında LOPRESOR ile tedavi durumunda, mümkün olan en düşük doz
kullanılmalı ve uterus kontraktilitesindeki artışı ve beta-blokajının yeni doğan bebek üzerindeki etkilerini (örneğin bradikardi, hipoglisemi) önlemek için doğumdan 2 ila 3 gün önce tedavinin kesilmesi düşünülmelidir.
Laktasyon dönemi
Az miktarda metoprolol anne sütüne geçmektedir; terapötik dozlarla günde 1 L anne sütü tüketen bir bebek 1 mg’dan az bir metoprolol dozu almış olacaktır. Yine de anne sütü ile beslenen bebekler beta- reseptörlerin blokajina ait belirti veya semptomlar yönünden yakından takip edilmelidir.
Üreme yeteneği / Fertilite
LOPRESOR’un insan fertilitesi üzerindeki etkileri incelenmemiştir. Metoprolol tartrat erkek sıçanlarda bir terapötik doz düzeyinde spermatogenezi etkilemiştir; diğer yandan hayvan fertilitesi çalışmalarında çok daha yüksek dozlarda döllenme oranlarını etkilememiştir (bkz. Bölüm 5.3 Klinik öncesi güvenlilik verileri).
4.7. Araç ve makine kullanımı üzerindeki etkiler
LOPRESOR tedavisi sırasında baş dönmesi, yorgunluk ya da görme bozukluğu meydana gelebilir (bkz. Bölüm 4.8. İstenmeyen etkiler) ve bu nedenle hastanın araba ya da makine kullanma yeteneğini olumsuz yönde etkileyebilir.
4.8. İstenmeyen etkiler
Klinik çalışmalarda gözlenen advers ilaç reaksiyonlarının getirilmiş özeti Klinik çalışmalarda gözlenen advers ilaç reaksiyonları MedDRA sistem organ sınıfına göre listelenmektedir. Her bir sistem organ sınıfı içinde advers ilaç reaksiyonları sıklığa göre sıralanmaktadır ve en sık reaksiyonlar birinci sıradadır. Her bir sıklık gruplaması içinde
advers ilaç reaksiyonları azalan ciddiyet sırasıyla sunulmaktadır.
Buna ek olarak her bir advers ilaç reaksiyonu için ilgili sıklık kategorisi aşağıdaki standart terimleri temel almaktadır (CIOMS III): çok yaygın (≥1/10); yaygın (≥1/100 ila <1/10); yaygın olmayan(≥1/1.000 ila <1/100); seyrek(≥1/10.000 ila <1/1.000); çok seyrek (<1/10.000).
Kan ve lenf sistemi bozuklukları
Çok seyrek: Trombositopeni
Psikiyatrik bozukluklar
Seyrek: Depresyon, kabuslar
Çok seyrek: Kişilik bozuklukları, halüsinasyonlar.
Sinir sistemi bozuklukları
Yaygın: Baş dönmesi, baş ağrısı
Seyrek: Bilinç düzeyinde bozulma, uyuklama, uykusuzluk, parestezi,
Göz bozuklukları
Çok seyrek: Görme bozukluğu (ör: bulanık görme), göz kuruluğu, gözde tahriş
Kulak ve iç kulak bozuklukları
Çok seyrek: Kulak çınlaması, işitme güçlükleri1 (ör: hipoakuzi ve sağırlık).
Kardiyak bozukluklar
Yaygın: Bradikardi,
Seyrek: Kardiyak yetmezlik, aritmiler, palpitasyon
Çok seyrek: İletim bozuklukları, göğüs ağrı
Vasküler bozukluklar
Yaygın: Ortostatik hipotansiyon (bazen senkop ile birlikte);
Seyrek: Ödem, Raynaud fenomeni,
Çok seyrek: Gangren2
Solunum, göğüs bozuklukları ve mediastinal bozukluklar
Yaygın: Efora bağlı nefes darlığı
Seyrek: Bronkospazm3
Çok seyrek: Rinit.
Gastrointestinal bozuklukları
Yaygın: Bulantı ve kusma, karın ağrısı
Seyrek: Diyare veya konstipasyon
Çok seyrek: Ağız kuruluğu,
Sıklığı Bilinmiyor: Retroperitoneal fibrozis4
Hepatobilier bozukluklar
Sıklığı Bilinmiyor: Hepatit
Deri ve derialtı doku bozuklukları
Seyrek: Deri döküntüleri (ürtiker şeklinde, psoriaziform ve distrofik deri lezyonları)
Çok seyrek: Fotosensitivite reaksiyonu, hiperhidrozis, alopesi, psoriasisin kötüleşmesi.
Kas-iskelet bozukluklar, bağ doku ve kemik bozuklukları
Seyrek: Kas spazmlar
Çok seyrek: Artrit
Üreme sistemi bozuklukları
Çok seyrek: Erektil fonksiyon bozukluğu, libido bozukluğu,
Sıklığı Bilinmiyor: Peyroni hastalığı4
Genel bozukluklar ve uygulama bölgesine ilişkin bozukluklar
Yaygın: Yorgunluk
Araştırmalar
Çok seyrek: Kilo artışı, karaciğer fonksiyon testlerinde anormallik
Tavsiye edilen dozların aşılması halinde
Önceden şiddetli periferik dolaşım bozukluğu olan hastalarda Obstrüktif akciğer hastalığı öyküsü olmayan hastalarda da ortaya çıkabilen LOPRESOR ile ilişkisi tam olarak kanıtlanmamıştır.
Spontan raporlarda ve literatür vakalarında bulunan advers ilaç reaksiyonları (sıklığı bilinmiyor)
Aşağıdaki advers reaksiyonlar spontan vaka raporları ve literatür vakaları yoluyla LOPRESOR ile kazanılan pazarlama sonrası deneyimden elde edilmiştir. Bu reaksiyonlar belirsiz boyuttaki bir popülasyondan gönüllülük ilkesine dayalı olarak bildirildiğinden ve karıştırıcı faktörlere tabi olduğundan sıklıklarını güvenilir bir şekilde belirlemek mümkün
değildir ve bu nedenle bilinmiyor olarak kategorize edilmiştir. Advers ilaç reaksiyonları MedDRA’da sistem organ sınıflarına göre listelenmektedir. Her bir sistem organ sınıfı içinde advers ilaç reaksiyonlar azalan ciddiyete göre sunulmaktadır.
Spontan raporlarda ve literatürde bulunan advers ilaç reaksiyonları (sıklığı bilinmiyor)
Sinir sistemi bozuklukları
Konfüzyonel durum
Araştırmalar
Kan trigliseridlerinde artma,yüksek yoğunluklu lipoproteinde (HDL) azalma
Şüpheli advers reaksiyonların raporlanması
Ruhsatlandırma sonrası şüpheli ilaç advers reaksiyonlarının raporlanması büyük önem taşımaktadır. Raporlama yapılması, ilacın yarar / risk dengesinin sürekli olarak izlenmesine olanak sağlar. Sağlık mesleği mensuplarının herhangi bir şüpheli advers reaksiyonu Türkiye Farmakovijilans Merkezi (TÜFAM)’ne bildirmeleri gerekmektedir. (www.titck.gov.tr; eposta: [email protected]; tel: 0 800 314 00 08; faks: 0 312 218 35 99)
4.9. Doz aşımı ve tedavisi
Belirtiler ve semptomlar:
LOPRESOR’un aşırı dozuna bağlı şiddetli hipotansiyon, sinus bradikardisi, atriyoventriküler blok, miyokard infarktüsü, kalp yetmezliği, kardiyojenik şok, kalp durması, bronkospazm, şuur kaybı (ve hatta koma), konvülsiyonlar, bulantı, kusma ve siyanoz ve ölüme yol açabilir.
Birlikte alkol, antihipertansifler, kinidin veya barbituratlar alınması belirti ve semptomları ağırlaştırır.
Doz aşımının ilk belirtileri ilaç alındıktan sonra 20 dakika-2 saat içinde görülür. Kuvvetli doz aşımının etkileri plazma konsantrasyonlarında azalmaya rağmen birkaç gün devam eder.
Tedavi:
Hastalar hastaneye yatırılmalı ve genel olarak yoğun bakım ünitesinde sürekli olarak kardiyak fonksiyon, kan gazları ve kan biyokimyası izlenmelidir. Suni solunum veya kalp pili takılması gibi acil destekleyici ölçümler gerekirse yapılmalıdır. Görünüşte iyi olan ve küçük miktarda doz aşımı bulunan hastalar dahi en az 4 saat süreyle zehirlenme bulguları açısından yakından takip edilmelidir.
Potansiyel hayatı tehdit edici aşırı doz alımında, ilacin gastrointestinal kanaldan uzaklastırılması için kusma uyarılmalı veya mide yıkanmalı (LOPRESOR alımından sonraki 4 saat içindeyse) ve/veya aktif kömür kullanılmalıdır. Hemodiyaliz metoprolol eliminasyonu için yararlı olmamaktadır.
Doz aşımının diğer klinik belirtileri modern yoğun bakım yöntemlerine dayalı bir şekilde semptomatik olarak tedavi edilmelidir.
Aşırı dozajdan sonra beta-blokör yoksunluk fenomeni (bkz. Bölüm 4.4. Özel kullanım uyarıları ve önlemleri) oluşabilir.
5. FARMAKOLOJİK ÖZELLİKLER
5.1. Farmakodinamik özellikler
Farmakoterapötik grup: Kardiyoselektif beta-blokör,
ATC kodu: C07A B02
Metoprolol kardiyoselektif bir beta-blokördir, yani başlıca bronşlarda ve periferik damarlarda bulunan beta2-reseptörlerini etkilemek için gereken dozdan daha düşük dozlarda, esas olarak kalpte bulunan beta1-reseptörlerini etkiler. Metoprololün ne membran stabilize edici etkisi ne de parsiyel agonistik etkisi (intrinsik sempatomimetik aktivite) vardır.
Katekolaminlerin kalp üzerine olan uyarıcı etkilerini metoprolol azaltır veya inhibe eder. Bunun sonucunda kalp atım hızı, kardiyak kontraktilite ve kalp debisi azalır. Metoprolol hem ayakta, hem de yatar vaziyette iken yükselmiş kan basıncını düşürür. Kan basıncında egzersize karşı cevap olarak oluşan artışları da azaltır. Metoprolol ile tedavinin
baslangıcında periferik damar direncinde bir artış olur; uzun süreli tedavi sırasında bu normale döner veya bazı vakalarda azalır. Diğer tüm beta blokörlerde olduğu gibi, metoprololün antihipertansif etki mekanizmasi tam olarak anlaşılamamıştır. Ancak, metoprolol ile kan basıncında uzun süreli görülen azalma total periferal rezistansta bu
kademeli azalmayla paralellik göstermektedir.
Angina pektorisli hastalarda, metoprolol iskemik olayların şiddet ve sıklığını azaltır ve fiziksel çalışma kapasitesini artırır. Bu yararlı etkiler kalp atımı veya miyokardiyal kontraktilitede azalma sonucu miyokardiyal oksijen isteğinde azalmaya bağlı olabilir. Supraventriküler taşikardi veya atriyum fibrilasyonunda, ventriküler ekstrasistollerin veya
diğer ventriküler aritmilerin varlığında, metoprololün kalp atım hızı üzerine düzenleyici bir etkisi vardır. Antiaritmik etkisi, başlıca pacemaker hücrelerinin otomatikliğinin inhibisyonuna ve atriyoventriküler kondüksiyon zamanının uzamasına bağlıdır. Miyokard enfarktüsü olduğu şüphe edilen veya teyid edilen hastalarda, metoprolol mortaliteyi azaltır. Bu etki, infarktın büyüklüğünün sınırlanmasına olduğu kadar, şiddetli ventriküler aritmilerin sıklığının azalmasına da bağlanabilir. Metoprololün fatal olmayan miyokard enfarktüsünün tekrarlama sıklığını da azalttığı gösterilmiştir. Beta-blokör etkisi sayesinde, metoprolol palpitasyonlu fonksiyonel kalp hastalıklarının tedavisi, migren profilaksisi ve hipertiroidizmde yardımcı bir ilaç olarak kullanım için uygundur.
Metoprolol ile uzun süreli tedavi insülin hassasiyetini azaltabilir. Ancak metoprolol, insülin salınmasını ve karbonhidrat metabolizmasını selektif olmayan beta-blokörlerden daha az etkiler.
Kısa süreli çalışmalarda metoprololün kan lipid profilini değiştirebileceği gösterilmiştir. Trigliseridlerde bir artışa ve serbest yağ asitlerinde azalmaya neden olabilir ve bazı vakalarda HDL fraksiyonunda selektif olmayan beta-blokörler ile gözlenenden daha az olan küçük azalmalar gözlenmistir. Birkaç yıl süren uzun süreli bir çalışmada, kolesterol
düzeylerinin azaldığı görülmüştür. Farmakokinetik ve farmakodinamik çalışmalar, plazmada yaklaşık 45 nmol/L metoprolol ile gözlenen minimum farmakodinamik etki için maksimum beta-1-adrenoreseptör antagonistik aktivitesinin %30’unun hayati önemde olduğuna işaret etmektedir.
5.2. Farmakokinetik özellikler
Genel özellikler
Emilim:
Tabletin oral olarak uygulanmasını takiben metoprolol gastrointestinal sistemden hızlı bir şekilde ve tamamen emilir. İlaç tüm gastrointestinal sistem boyunca tekdüze bir şekilde emilir. Tabletlerin alınmasından yaklaşık 1.5-2 saat sonra kanda doruk plazma konsantrasyonlarına ulaşılır. Metoprololün plazma konsantrasyonları 50-200 mg doz aralığında hemen hemen dozla orantılı olarak artar. Yoğun ilk geçiş metabolizması nedeniyle metoprololün oral tek dozunun
ancak yaklaşık % 50’si sistemik dolaşıma ulaşır. Oksidatif metabolizmadaki genetik farklılıktan dolayı presistemik eliminasyonun süresi kişiden kişiye değişiklik gösterir. Plazma profilleri kişiler arasında geniş değişkenlik göstermesine rağmen aynı kişide tekrarlanabilir. Tekrarlanan uygulamaları takiben dozun sistemik dolaşıma ulaşan miktarı tek dozdan sonra dolaşıma geçen miktardan %40 fazladır (bu da yaklaşık %70’dir). Bu, ilk-geçiş metabolizmasinin kısmı doygunluğuna veya hepatik kan akışında azalma sonucu azalan klerense bağlıdır. Besinlerle birlikte alınması oral tek dozun sistemik dolaşıma geçen miktarını % 20-40 oranında artırabilir.
Dağılım:
Metoprolol hızla ve kapsamlı 3.2 ila 5.6 L/kg dağılım hacminde dağılır. Normal metabolizmaya sahip kişilerde kararlı durumda görünür dağılım hacmi (Vss) (4.84 L/kg) zayıf metabolizmaya sahip kişilerden (2.83 L/kg) nispeten daha yüksektir.Yarı-ömrü doza bağımlı olmayıp tekrarlanan dozla değişmez. Plazmadaki metoprololün yaklaşık %10’u
proteinlere bağlanır. Metoprolol plasentayı geçer ve anne sütünde bulunur (bkz. Gebelik ve Emzirme Döneminde Kullanımı). Hipertansiyonu olan hastalarda serebrospinal sıvıdaki metoprolol konsantrasyonları plazmadaki ile benzerdir. Metoprolol önemli bir P-glikoprotein substratı değildir; bu durum metoprolol farmakokinetiğindeki
bireyler arası değişkenliğin büyük oranda CYP2D6 metabolizmasından kaynaklanabileceğine işaret etmektedir.
Biyotransformasyon:
Metoprolol karaciğerde sitokrom P450 sistemi enzimleriyle büyük oranda metabolize olur. Metoprololün temel metabolik yolakları alfa-hidroksilasyon, O-demetilasyon ve oksidatif deaminasyondur. Metoprololün alfa-hidroksilasyonu stereo-selektiftir. Metoprololün oksidatif metabolizması major olarak polimorfik sitokrom P450 izoform 2D6 (CYP2D6) nın genetik kontrolü altındadır.
Bununla birlikte, metoprololün P450 2D6’ya bağımlı metabolizmasının, ilacın güvenilirlik ya da tolerabilitesi üzerinde etkisi çok az ya da yok gibi görünmektedir. Metoprololün metabolitlerinden hiçbiri anlamlı olarak beta-blokör etkisine katkıda bulunmamaktadır. Ancak yavaş metabolize edicilerdeki plazma konsantrasyonu, normal metabolize edicilerden
birkaç kez daha yüksektir.
Eliminasyon:
Metoprololün ortalama eliminasyon yarı ömrü 3-4 saattir; metabolizması yavaş çalışanlarda yarı ömrü 7-9 saat arasındadır. 100 mg metoprolol tek bir oral uygulamayı takiben medyan klerens zayıf metabolizör, normal metabolizör ve çok hızlı metabolizörlerde sırasıyla 31,168 ve 367 L/saat olarak belirlenmiştir. Stereoizomerlerin renal klerensi renal atılımda stereo-selektivite sergilemez. Dozun yaklaşık %95’i idrarda saptanabilir. Çoğu kişide (metabolizması hızlı çalışanlar), oral dozun % 5’inden az kısmı değişmemiş halde atılır. Metabolizması yavaş çalışanlarda, dozun % 30 kadarı değişmemiş halde atılabilir.
Doğrusallık / doğrusal olmayan durum: Metoprolol doyurulabilir pre-sistemik metabolizma sergiler ve artan dozla birlikte maruziyette oransal olmayan bir artışa yol açar.
Besinlerin etkisi:
Besinler metoprololün emilim hızını arttırıyor gibi görünmektedir; daha erken bir zamanda biraz daha yüksek bir maksimum plazma konsantrasyonuna yol açmaktadırlar. Diğer yandan besinler klerens ya da maksimum pik konsantrasyonun gözlendiği zaman (Tmaks) üzerinde anlamlı bir etki yapmamaktadır.
Bireydeki etki değişkenliklerinin en aza indirilmesi amacıyla LOPRESOR’un her zaman öğünlerle standart bir şekilde alınması önerilmektedir: Eğer hekim hastadan LOPRESOR’u kahvaltıdan önce ya da kahvaltıyla birlikte almasını isterse, bu durumda hasta tedavi boyunca LOPRESOR’u aynı takvimi takip ederek almaya devam etmelidir.
Hastalardaki karakteristik özellikler
Böbrek yetmezliği: Böbrek yetmezliği olan hastalarda metoprololün farmakokinetiği etkilenmemektedir. Diğer yandan kreatinin klerensi 5 mL/dak.’nın altında olan hastalarda onun daha aktif metabolitlerinden birisinin birikme olasılığı bulunmaktadır. Ancak bu birikme metoprololün beta blokör özelliklerini etkilemez.Böbrek yetmezliği olan hastalar
genellikle normal dozlarla tedavi edilebilir.
Karaciğer yetmezliği: İlaç büyük oranda karaciğer metabolizması yoluyla elimine edildiğinden, karaciğer yetmezliği metoprolol farmakokinetiğini etkileyebilir. Karaciğer yetmezliği olan hastalarda metoprololün eliminasyon yarı ömrü şiddete bağlı olarak dikkate değer oranda (7.2 saate kadar) uzayabilir.
Pediyatrik popülasyon: Pediyatrik popülasyonda farmakokinetik veri mevcut değildir.
Geriyatrik popülasyon: Geriyatrik popülasyon, yaşlı popülasyonda ilacın azalmış metabolizması ve karaciğere kan akışının azalmasının kombine bir sonucu olarak biraz daha yüksek bir metoprolol plazma konsantrasyonları sergileyebilir. Diğer yandan bu artış klinik açıdan anlamlı ya da terapötik olarak önemli değildir. Metoprolol tekrarlı uygulama neticesinde birikmez ve yaşlı popülasyonda dozaj ayarlamasına gerek yoktur.
Enflamatuar hastalığı olan hastalar:
Enflamatuvar hastalığın metoprololün farmakokinetiği üzerine hiçbir etkisi yoktur.
Hipertiroidizmi olan hastalar:
Hipertiroidizm metoprololün presistemik klerensini artırabilir.
Etnik Hassasiyet:
Metoprololün oksidatif metabolizması major olarak polimorfik sitokrom P450 izoform 2D6 (CYP2D6)nın genetik kontrol altındadır. Zayıf metabolize edici (ZM) fenotipi prevalansında belirgin etnik farklılıklar bulunmaktadır. Beyaz ırkın yaklaşık % 7’si ve uzak doğuluların % 1’nden azı ZM’dir.
Yavaş CYP2D6 metabolize edicilerde, normal CYP2D6 aktivitesiyle birlikte hızlı metabolize edicilere kıyasla birkaç kat daha yüksek plazma metoprolol konsantrasyonu gözlenmektedir. Yavaş metabolize edicilerde daha düşük doz gerekebilir.
Cinsiyetin etkisi:
Erkek ve kadın popülasyon arasında eliminasyondaki olası farklılığa işaret eden anlamlı bir kanıt bulunmamaktadır; metoprolol doz uygulaması için cinsiyete spesifik öneriler gerekli değildir.
5.3. Klinik öncesi güvenlilik verileri
Üreme sistemi üzerine toksik etkiler
Fare, sıçan ve tavşanlarda gerçekleştirilen üreme sistemi üzerindeki toksisite çalışmaları metoprolol tartrat ile ilgili teratojenik bir potansiyel ortaya koymamıştır. Preimplantasyon kaybında artışlar, dişi tavşan başına canlı fötusların sayısında düşüşler ve/veya neonatal sağkalımda azalmaların gösterdiği gibi sıçanlarda 50 mg/kg dozlarda ve tavşanlarda 25 mg/kg dozlarda başlamak üzere sıçanlar ve tavşanlarda embriyotoksisite ve/veya fetotoksisite gözlenmiştir. Yüksek dozlar, bir miktar maternal toksisite ve doğumda minimal düzeyde düşük ağırlıklarla kendini gösteren, uterus içinde yavrunun büyümesinde gecikme görülmüştür. Metoprolol tartrat, sıçanlarda 3.5 mg/kg oral doz düzeylerinden başlayarak spermatogenez üzerinde geri dönüşümlü advers etkilerle ilişkilendirilmiştir; diğer yandan, diğer çalışmalarda erkek sıçanlarda metoprolol tartrat üreme performansı üzerinde bir etki yapmamıştır.
Mutajenisite
Memeli somatik hücreleri ya da erkek farenin germinal hücrelerini içeren in vivo testlerde ve bakteriyel hücre sisteminde (Ames) metoprolol tartarat mutajenik/genotoksik potansiyel göstermemiştir.
Karsinojenisite
21 ila 24 ay süreyle 800 mg/kg’a kadar oral doz uygulamalarının ardından metoprolol tartarat fare ve sıçanlarda karsinojenik olmamıştır.
6. FARMASÖTİK ÖZELLİKLER
6.1. Yardımcı maddelerin listesi
 Silikon dioksit
 Mikrokristalin selüloz
 Magnezyum stearat
 Sodyum karboksimetil nişasta
 Hipromelloz
 Kremofor RH 40
 Talk
 Titanyum dioksit (E171)
6.2. Geçimsizlikler
Bilinen geçimsizliği yoktur.
6.3. Raf ömrü: Raf ömrü 60 aydır.
6.4. Saklamaya yönelik özel uyarılar
30 C’ nin altındaki oda sıcaklığında saklayınız. Rutubetten koruyunuz.
6.5. Ambalajın niteliği ve içeriği:  PVC/PE/PVDC blister ambalaj içerisinde 20 tablet
6.6. Tıbbi üründen arta kalan maddelerin imhası ve diğer özel önlemler
Kullanılmamış olan ürünler ya da atık materyaller “Tıbbi Ürünlerin Kontrolü Yönetmeliği” ve “Ambalaj Atıklarının Kontrolü Yönetmeliği”ne uygun olarak imha edilmelidir.
7. RUHSAT SAHİBİ
Novartis Ürünleri
34912 Kurtköy – İstanbul